metro mexico city
Ze lijkt ongeveer twintig jaar , half lang sliertig blond haar en heeft op de plaats waar haar handen hebben gezeten twee oude protheses met knijphaken .
Haar gezicht is verbrand geweest in wat een ontzettent ongeluk moet zijn geweest..
Zomers gekleed in spijkerbroek en een mouwloos topje zijn de riempjes die haar prothesen ophoog houden prominent aanwezig, het koord van de klemhaak aan haar linker arm is al eens vervangen door een gewoon touwtje.
Ze verkoopt filmposters en fotobladen in de metro van Mexico City..
Haar handel draagt ze in een grote tas die om haar smalle schouders hangt en op haar buik hangt een buidel voor haar geld ..
Met luide stem, zoals alle verkopers die de metro als handels gebied hebben, roept ze (in het spaans natuurlijk): "FILMPOSTERS VELE NIEUWE TITELS , SLECHTS TIEN PESOS!!"
Ineens Staat ze voor me, en ze moet de schock in mijn gezicht hebben gezien, ik een blonde westerling ben ook duidelijk een vreemde eend in deze plas..
Haar hoofd een tikkie scheef kijkt ze me ondeugend aan "filmposter señor ? en ik denk "shit waarom ook niet" en ik gooi een munt van 20 pesos in het buideltje dat op haar buik hangt..
Ik kan echter niks vinden wat ik leuk vind en haal m'n schouders op, ze zegt me dat ik het geld er weer uit kan halen, maar ik gebaar haar van "hou maar" (wat is uiteindelijk 20 mexicaanse pesos nou, 160 euro cent of zoiets) en ze glimlacht naar me voor zover haar mismaakte gezicht het toe laat en zegt "gracias señor" en ik antwoord "de nada" (geen dank)..
Ze draait zich om en loopt huppelend en heel meisje achtig met haar prothesen losjes vrolijk langs haar zij zwaaiend verder: "FILMPOSTERS VELE NIEUWE TITELS , SLECHTS TIEN PESOS!!"
Als je eens in Mexico city bent, waag er eens een dagje metro aan, het kost je maar een paar pesos, en kom je haar tegen koop dan wat van haar, ze will geen aalmoezen, maar gewoon haar dingetjes verkopen, doe haar de groeten van die langharige blonde hollander ....
|