Slenteren op een lokale brocantemarkt, pastis drinken onder de platanen of gewoon luisteren naar de krekels: in de Provence zap je moeiteloos van de ene zaligheid naar de andere. Maar niets oogt spectaculairder dan de Gorges du Verdon, in een verlaten landschap tussen Moustiers-Sainte-Marie en Castellane. Door een diep uitgesleten ravijn vol grillige rotsen en kegelvormige pieken stroomt de donkergroene Verdon. Op sommige plaatsen ligt de rivier wel 700 meter diep. Dit is de Grand Canyon van Europa.



Stuwdam
Achter een Deen, een Nederlander, twee Belgen en weer een Nederlander slingeren we langs de oevers van de Verdon. Hoewel 'oevers' een groot woord is, want de rivier ligt een paar honderd meter onder ons en is niet meer dan een felblauw streepje tussen de steile rotswanden. Bezaaid met stipjes: kano's, kajaks en pedalo's die van het Lac de Sainte Croix de kronkelende Verdon zijn opgepeddeld. Dit indrukwekkende meer ontstond toen de Verdon in 1972 een stuwdam kreeg. De oude bergdorpjes die ver uitstaken boven de Verdon grenzen sindsdien aan het wateroppervlak. Het dorpje Salle-du-Verdon had minder geluk en bevindt zich nu op de bodem van het meer.



Uitzicht
Aiguines biedt wellicht het fraaiste uitzicht op Sainte Croix en omgeving. Als we verderop de Route des Crêtes nemen, worden de ravijnen zo diep dat we beneden haast niets meer kunnen ontwaren. Deze route biedt het ene duizelingwekkende uitzicht op de bodemloze 'gorges' na het andere. Onder onze voeten wemelt het van de grotten die af en toe instorten en zo het landschap veranderen. De enige stipjes zweven nu boven ons: vale gieren die hier vijftien jaar geleden weer uitgezet zijn en het blijkbaar uitstekend doen.




Voeten in het water
De Gorges du Verdon zijn een toeristische topper en trekken dus veel volk, maar het is zo indrukwekkend dat wie in de buurt is dit natuurfenomeen absoluut niet mag missen. Het drukke wagenpark op elke plek met een fraai uitkijkpunt moet je er maar bijnemen. Vanaf de Pont de l'Artuby is het uitzicht adembenemend op het 250 meter dieper gelegen ravijn. Dat is het ook aan de Couloir Samson, een pleisterplaats waar je met een minimum aan trappen tot bij het water kan komen en die dus heel populair is. Hier kan je even met je voeten in het water, maar meer onversaagde bezoekers kunnen met een zaklamp de tunnels in, van hieruit spectaculaire wandelingen ondernemen of gaan raften. Helemaal sensationeel is een acht uur lange tocht over de bodem van het ravijn van La Maline tot aan het Point Sublime, niet toevallig het 'Martelpad' genoemd. Wie dat allemaal net ietsje te vermoeiend vindt, neemt gewoon de auto richting Castellane en al een paar kilometer verder zijn er plekjes genoeg waar je ongestoord in het koude water kan baden.



Berschermd
De Gorges du Verdon bewonderen vanuit Castellane zelf is al evenmin te missen, al moet je wel even klimmen tot aan de Chapelle Notre-Dame-du-Roc, die op een hoge rotsige bergtop is gebouwd 200 meter boven de stad. Het zijn moedige mensen die deze enorme kalkrots in volle zomer veroveren. Zoveel schoonheid moest beschermd worden en daarom werd het hele gebied in 1997 uitgeroepen tot regionaal park, goed voor 180.000 hectare verspreid over 44 gemeenten van de Var en de Alpes-de-Haute-Provence, met de Verdon als ruggengraat die over 155 km door het gebied stroomt.

Prehistorische grot
Niet ver van het prachtige Provençaalse dorpje Quinson werd de grot van Baume-Bonne ontdekt, de belangrijkste vindplaats van de Europese prehistorie. Het museum dat in 2001 werd geopend, toont de evolutie van de mens en de natuur over één miljoen jaar. Eén van de mooiste stadjes op de route langs de Verdon is Moustiers-Sainte-Marie, dat in een diepe ravijn ligt, en bestaat uit een doolhof van straatjes en gewelfde doorgangetjes in de schaduw van de 12de-eeuwse kerk. Een enorme goudkleurige ketting van 227 meter verbindt de twee oevers van het ravijn boven het oude klooster, een overblijfsel van de kruistochten.

Keramiek
Wie 'meubelen en huisgerief' zoekt, kan hier zijn hart ophalen aan de 'faïence'. Borden, kopjes, schalen,... zijn een typische streeknijverheid en niet alleen wie valt op beschilderd keramiek vindt hier zijn gading. Lodewijk XIV maakte in de 17de eeuw Moustiers immers rijk door de adel te verplichten haar gouden vaatwerk te smelten. In het gemeentehuis werd een zaal helemaal gewijd aan de geschiedenis van de plaatselijke kunst. Moustiers is zowat de keramiekhoofdstad, maar ook het veel kleinere Varages staat zijn mannetje, waar je in de fabriekswinkel van de gelijknamige fabrikant een servies in alle kleuren van de regenboog kan samenstellen.

Hondenkermis
Onze uitvalsbasis voor de Gorges du Verdon is een huisje in La Verdière, in vogelvlucht zo'n dertig km zuidelijker. Het grote terras biedt uitzicht over maar liefst vier bergruggen. La Verdière is een gezellig dorpje met een bakker, een kruidenier, een slager en een superette, zoals zovele andere in deze groene streek. Al zien de inwoners dat zelf niet zo. «Hier is jaarlijks het 'fête du chien', zegt de uitbater van de lokale 'tabac' trots. «Daar komen ze van heinde en ver op af.» Dat blijkt te kloppen: de tot parking omgetoverde wei staat op de gloriedag van het dorpje propvol auto's, een menigte slentert voorbij de hondenkooien en kraampjes met jachtbenodigdheden, de eega van de tabac-uitbater verkoopt die dag in een geïmproviseerd stalletje... hot dogs.

bron : Het Laatste Nieuws